احادیث درباره کار بی فایده و کم اهمّیّت از امام علی (ع)

مَنْ أَتْعَبَ نَفْسَهُ فِيمَا لاَ يَنْفَعُهُ وَقَعَ فِيمَا يَضُرُّه

هر که خویشتن را به کاری که به حالش سودی ندارد، به رنج اندازد، بیفتد در کاری که برایش زیان دارد.

من اطّرع ما يعنيه وقع إلى ما لا يعنيه.

هر که کار مفید خویش را رها کند، به کار بی فایده کشیده شود.

مَنِ اِشْتَغَلَ بِغَيْرِ ضَرُورَتِهِ فَوَّتَهُ ذَلِكَ مَنْفَعَتُه

هر که به کار غیر ضروری مشغول شود، او را از کار مفیدش باز دارد.

وُقُوعُكَ فِيمَا لاَ يُعْنِيكَ جَهْلٌ مُضِل

افتادن تو در کاری که به کار تو نیاید، نادانی و گمراهی است.

لا تشتغل بما لا يعنيك و لا تتكلّف فوق ما يكفيك و اجعل كلّ همّك لما ينجيك.

به کاری که به درد تو نمی خورد مشغول مشو و بیش از اندازۀ کفایت، خود را به مشقّت مینداز و تمامی همّت خود را برای آنچه تو را نجات دهد، قرار ده.

شَرُّ مَا شَغَلَ بِهِ اَلْمَرْءُ وَقْتَهُ اَلْفُضُول

بدترین چیزی که آدمی وقتش را به آن مشغول سازد، کار بی فایده است.

ضِيَاعُ اَلْعُقُولِ فِي طَلَبِ اَلْفُضُول

تباه سازی خردها، در جستجوی کارهای بی فایده بودن است.

طَاعَةُ اَلْجَهُولِ وَ كَثْرَةُ اَلْفُضُولِ تَدُلاَّنِ عَلَى اَلْجَهْل

اطاعت از بی خرد و زیادی بی فایده کاری، بر نادانی دلالت کنند.

مَنْ أَمْسَكَ عَنِ اَلْفُضُولِ عَدَّلَتْ رَأْيَهُ اَلْعُقُول

هر که از کار بی فایده باز ایستد، خردها رأی او سامان دهند.

مَنِ اِشْتَغَلَ بِالْفُضُولِ فَاتَهُ مِنْ مُهِمِّهِ اَلْمَأْمُول

هر که به کار بی فایده مشغول شود، کارهای مهم مورد انتظارش از دست برود.

اِقْصِرْ هِمَّتَكَ عَلَى مَا يَلْزَمُكَ وَ لاَ تَخُضْ فِيمَا لاَ يَعْنِيك

همّت خود را به آنچه برای تو لازم است به کار بند و آن را از آنچه به کارت ناید، فرو مبر.

اِقْصِرْ رَأْيَكَ عَلَى مَا يَلْزَمُكَ تَسْلَمْ وَ دَعِ اَلْخَوْضَ فِيمَا لاَ يَعْنِيكَ تُكْرَم

رأی و اندیشۀ خود را در آنچه برای تو لازم است به کار بند، تا سالم بمانی و آن از فرو رفتن در آنچه به کارت نیاید، رها کن، تا گرامی شوی.