احادیث درباره فضیلت شکر از امام علی (ع)

إِنْ أَتَاكُمُ اَللَّهُ بِنِعْمَةٍ فَاشْكُرُوا

اگر خداوند نعمتی به شما داد، او را شکر کنید.

إِذَا أُعْطِيتَ فَاشْكُر

هر گاه چیزی به تو عطا شد، پس شکر کن.

إِذَا أَنْعَمْتَ بِالنِّعْمَةِ فَقَدْ قَضَيْتَ شُكْرَهَا

هر گاه نعمتی را به دیگران انعام کنی، پس شکر آن را بجای آوردی.

إِذَا نَزَلَتْ بِكَ اَلنِّعْمَةُ فَاجْعَلْ قِرَاهَا اَلشُّكْر

هر گاه نعمتی بر تو فرود آید پس با شکر، آن را پذیرایی نما.

خَيْرُ اَلنَّاسِ مَنْ إِذَا أُعْطِيَ شَكَرَ وَ إِذَا اُبْتُلِيَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر

بهترین مردم کسی است که هر گاه عطا داده شود، شکر کند و هر گاه مبتلا گردد، شکیبایی نماید و هر گاه ستم شود، در گذرد.

شَكَرْتَ اَلْوَاهِبَ وَ بُورِكَ لَكَ فِي اَلْمَوْهُوبِ وَ بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ رُزِقْتَ بِرَّه

شکر کرده ای بخشنده را و آنچه به تو بخشیده شده بر تو مبارک باشد، به کمال توانایی خود رسد و از نیکویی های آن بهره مند باشی.

عَلَيْكَ بِالشُّكْرِ فِي اَلسَّرَّاءِ وَ اَلضَّرَّاء

بر تو باد به شکر کردن در شادی و سختی.

عَقْلُ اَلْمَرْءِ نِظَامُهُ وَ أَدَبُهُ قَوَامُهُ وَ صِدْقُهُ إِمَامُهُ وَ شُكْرُهُ تَمَامُه

خرد آدمی، آراستگی اوست و ادب، بر پای دارندگی اوست، و راستی، پیشوای او و شکر، باعث کامل شدن اوست.

فِي اَلرَّخَاءِ تَكُونُ فَضِيلَةُ اَلشُّكْر

در فراخی، برتری و فضیلت شکر آشکار خواهد شد.

فِي كُلِّ بِرٍّ شُكْر

برای هر نیکی، شکر لازم است.

قَدْ أَوْجَبَ اَلدَّهْرُ شُكْرَهُ عَلَى مَنْ بَلَغَ سُؤْلَه

روزگار شکر خود را واجب کرده بر کسی که به خواسته خود رسد.

كُنْ فِي اَلسَّرَّاءِ عَبْدا شَكُورا وَ فِي اَلضَّرَّاءِ عَبْدا صَبُورا

در شادی، بنده ای شکر گذار باش و در سختی بنده ای شکیبا.