احادیث درباره رها نمودن دنیا برای بهشت از امام علی (ع)

قَلِيلُ اَلدُّنْيَا يَذْهَبُ بِكَثِيرِ اَلْآخِرَة

اندکی از دنیا، آخرت بسیار را می برد.

مَنْ عَمَّرَ دُنْيَاهُ خَرَّبَ مَآلَه

کسی که دنیای خود را آبادان نماید، سرانجام خود را ویران سازد.

مَنْ رَغِبَ فِي نَعِيمِ اَلْآخِرَةِ قَنِعَ بِيَسِيرِ اَلدُّنْيَا

شیفتۀ نعمتهای آخرت، به اندکی از دنیا راضی و خشنود است.

مَنْ طَالَ حُزْنُهُ عَلَى نَفْسِهِ فِي اَلدُّنْيَا أَقَرَّ اَللَّهُ عَيْنَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ أَحَلَّهُ دَارَ اَلْمُقَامَة

کسی که در دنیا، اندوهش بر خویشتن به درازا کشد، خداوند در روز قیامت چشمان او را روشن نماید و او را در سرای اقامت، فرود آورد.

مَا نَقَصَ فِي اَلدُّنْيَا زَادَ فِي اَلْآخِرَة

آنچه در دنیا کم کند، در آخرت بسیار است.

مَرَارَةُ اَلدُّنْيَا حَلاَوَةُ اَلْآخِرَة

سختی دنیا، شیرینی آخرت است.

لاَ يُدْرِكُ أَحَدٌ مَا يُرِيدُ مِنَ اَلْآخِرَةِ إِلاَّ بِتَرْكِ مَا يَشْتَهِي مِنَ اَلدُّنْيَا

احدی در نمی یابد آنچه را از آخرت اراده می کند مگر آنگاه که ترک نماید آنچه را از دنیا به آن علاقمند است.

زُهْدُ اَلْمَرْءِ فِيمَا يَفْنَى عَلَى قَدْرِ يَقِينِهِ بِمَا يَبْقَى

بی رغبتی آدمی در آنچه نابود شدنی است به اندازۀ یقین اوست به آنچه پایدار است.

اَلْحَازِمُ مَنْ تَرَكَ اَلدُّنْيَا لِلْآخِرَة

دور اندیش کسی است که دنیا را برای آخرت ترک نماید.