اَلْغِشُّ مِنْ أَخْلاَقِ اَللِّئَام
خیانت، خلق و خوی فرومایگان است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْغِشُّ مِنْ أَخْلاَقِ اَللِّئَام
خیانت، خلق و خوی فرومایگان است.
أَفْظَعُ اَلْغِشِّ غِشُّ اَلْأَئِمَّة
زشت ترین خیانت، خیانت به پیشوایان است.
شَرُّ اَلنَّاسِ مَنْ يَغُشُّ اَلنَّاس
بدترین مردم کسی است که به مردم خیانت می کند.
اَلْبِطْنَةُ تَمْنَعُ اَلْفِطْنَة
پرخوری، از زیرکی و تیزهوشی باز دارد.
اَلتُّخَمَةُ تُفْسِدُ اَلْحِكْمَة
سنگینی غذا، درست فهمی را تباه سازد.
اَلْبِطْنَةُ تَحْجُبُ اَلْفِطْنَة
پرخوری، زیرکی را بپوشاند.
إِذَا مُلِىءَ اَلْبَطْنُ مِنَ اَلْمُبَاحِ عَمِيَ اَلْقَلْبُ عَنِ اَلصَّلاَح
هر گاه شکم از مال روا انباشته شود، قلب از تشخیص راه درست ناتوان شود.
كَيْفَ تَصْفُو فِكْرَةُ مَنْ يَسْتَدِيمُ اَلشِّبَع
چگونه اندیشه اش پاک شود، کسی که همواره در حال سیری است.
لاَ فِطْنَةَ مَعَ بِطْنَة
با پرخوری، زیرکی نخواهد بود.
كَثْرَةُ اَلْأَكْلِ مِنَ اَلشَّرَهِ وَ اَلشَّرَهُ شَرُّ اَلْعُيُوبِ مِنَ اَلْعُيُوب
پرخوری نشانۀ آزمندی است و آزمندی، بدترین عیبهاست.
نِعْمَ عَوْنُ اَلْمَعَاصِي اَلشِّبَع
سیری، بهترین یار گناه و معصیت است.
اَلشِّبَعُ يُورِثُ اَلْأَشَرَ وَ يُفْسِدُ اَلْوَرَع
سیری، سرمستی و سبکسری آورد و پارسایی را تباه کند.