احادیث درباره ترغیب به فرمانبرداری خداوند از امام علی (ع)

لَوْ لَمْ يَتَوَاعَدِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ لَوَجَبَ أَنْ لاَ يُعْصَى شُكْرا لِنِعْمَتِه

اگر پروردگار وعدۀ مجازات نداده بود هر آینه واجب بود به جهت سپاس از نعمتهایش، نافرمانی نشود.

لَوْ لَمْ يُرَغِّبِ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ فِي طَاعَتِهِ لَوَجَبَ أَنْ يُطَاعَ رَجَاءَ رَحْمَتِه

اگر خداوند به فرمانبرداری از خود هم ترغیب نمی کرد، واجب بود به امید رحمت او اطاعت می شد.

مَنْ تَقَرَّبَ إِلَى اَللَّهِ بِالطَّاعَةِ أَحْسَنَ لَهُ اَلْحِبَاء

هر کس با اطاعت به خداوند نزدیکی جوید، بخشش خود را بر او نیکو گرداند.

مَنْ صَبَرَ عَلَى طَاعَةِ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ عَوَّضَهُ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ خَيْرا مِمَّا صَبَرَ عَلَيْه

کسی که در بندگی خداوند شکیبایی کند، خداوند نیکوتر از شکیبایی اش عوض دهد.

مَنْ صَلَحَ مَعَ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ لَمْ يَفْسُدْ مَعَ أَحَد

کسی که در پیشگاه خداوند نیکوکار است در برابر هیچ کس ضایع نگردد.

من المروّة طاعة اللّه و حسن التّقدير

بندگی خداوند و اندازه گیری نیکو تقدیر معیشت از جوانمردی است.

مِنْ كَرَمِ اَلنَّفْسِ اَلْعَمَلُ بِالطَّاعَة

عمل به فرمانبری خداوند نشانۀ شرافت نفس است.

مِنْ تَقْوَى اَلنَّفْسِ اَلْعَمَلُ بِالطَّاعَة

عمل به فرمانبری خداوند، نشانۀ پرهیز نفس است.

مَا أَمَرَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ بِشَيْءٍ إِلاَّ وَ أَعَانَ عَلَيْه

پروردگار به چیزی فرمان نداده مگر بر انجام آن یاری کرده است.

مَا مِنْ شَيْءٍ مِنْ طَاعَةِ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ يَأْتِي إِلاَّ فِي كُرْه

چیزی در فرمانبرداری پروردگار نمی آید مگر در مشقّت.

يَنْبَغِي لِلْعَاقِلِ أَنْ لاَ يَخْلُوَ فِي كُلِّ حَالَةٍ عَنْ طَاعَةِ رَبِّهِ وَ مُجَاهَدَةِ نَفْسِه

خردمند سزاست که در هر حالتی از بندگی خداوند خود و مبارزۀ با نفس امّاره تهی نباشد.