سبب التّدمير سوء التّدبير.
چاره جویی ناروا، سبب نابودی است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
سبب التّدمير سوء التّدبير.
چاره جویی ناروا، سبب نابودی است.
سُوءُ اَلتَّدْبِيرِ سَبَبُ اَلتَّدْمِير
چاره جویی ناروا، سبب نابودی است.
سُوءُ اَلتَّدْبِيرِ مِفْتَاحُ اَلْفَقْر
چاره جویی ناروا، کلید تنگدستی است.
من ساء تدبيره تقدّم تدميره.
هر که چاره جویی اش بد باشد، نابودی اش را شتاب دهد.
مَنْ تَأَخَّرَ تَدْبِيرَهُ تَقَدَّمَ تَدْمِيرُه
هر که چاره جویی اش را به پس اندازد، نابودی اش را پیش انداخته است.
مَنْ سَاءَ تَدْبِيرَهُ بَطَلَ تَقْدِيرُه
هر که چاره جویی اش ناروا باشد، پیش بینی اش باطل گردد.
مَنْ سَاءَ تَدْبِيرُهُ كَانَ هَلاَكُهُ فِي تَدْبِيرِه
هر که چاره جویی اش ناروا باشد، هلاکتش در چاره جویی اش خواهد بود.
لاَ غِنَى مَعَ سُوءِ تَدْبِير
چاره جویی ناروا، توانگری نیاورد.
يُسْتَدَلُّ عَلَى اَلْإِدْبَارِ بِأَرْبَعٍ سُوءِ اَلتَّدْبِيرِ وَ قُبْحِ اَلتَّبْذِيرِ وَ قِلَّةِ اَلاِعْتِبَارِ وَ كَثْرَةِ اَلاِعْتِذَار
بر بد عاقبتی به چهار چیز استدلال می شود: چاره جویی ناروا، و بدی ریخت و پاش، و کم عبرت گیری، و عذر آوری بسیار.
اَلتَّدْبِيرُ نِصْفُ اَلْمَعُونَة
چاره جویی، نیمی از یاری است.
اَلتَّدْبِيرُ قَبْلَ اَلْعَمَلِ يُؤْمِنُ اَلنَّدَم
چاره جویی پیش از عمل، از پشیمانی جلوگیری کند.
اَلتَّدْبِيرُ قَبْلَ اَلْفِعْلِ يُؤْمِنُ اَلْعِثَار
چاره جویی پیش از عمل، از لغزش جلوگیری کند.