احادیث درباره تباه ساختن نیکی از امام علی (ع)

رَبُّ اَلْمَعْرُوفِ أَحْسَنُ مِنِ اِبْتِدَائِه

سامان دادن کار نیکو، نیکوتر از آغاز کردن آن است.

مَنْ لَمْ يُرَبِّ مَعْرُوفَهُ فَقَدْ ضَيَّعَه

هر که نیکی خود را سامان ندهد آن را تباه کرده.

مَنْ لَمْ يُرَبِّ مَعْرُوفَهُ فَكَأَنَّهُ لَمْ يَصْنَعْه

هر که نیکی خود را سامان ندهد، پس مثل آن است که نیکی نکرده است.

مِنْ أَعْظَمِ اَلْفَجَايِعِ إِضَاعَةُ اَلصَّنَايِع

از بزرگترین مصیبتها، تباه کردن نیکیهاست.

وَاضِعُ مَعْرُوفِهِ عِنْدَ غَيْرِ مُسْتَحِقِّهِ مُضَيِّعٌ لَه

آن که نیکی به نابجا کند، تباه کنندۀ آن است.

لا تزكوا الصّنيعة مع غير أصيل.

نیکی کردن به افراد بی ریشه، پاکیزه نمی کند.

مَرَبَّةُ اَلْمَعْرُوفِ أَحْسَنُ خَيْرٌ مِنِ اِبْتِدَائِه

سامان دادن نیکی، نیکوتر از آغاز کردن آن است.

لاَ تَصْطَنِعْ مَنْ يَكْفُرُ بِرَّك

نیکی نکن به کسی که نیکی تو را ناسپاسی می کند.

لاَ تَصْحَبْ مَنْ فَاتَهُ اَلْعَقْلُ وَ لاَ تَصْطَنِعْ مَنْ خَافَهُ اَلْأَصْلُ فَإِنَّ مَنْ لاَ عَقْلَ لَهُ يَضُرُّكَ مِنْ حَيْثُ يَرَى أَنَّهُ يَنْفَعُكَ وَ مَنْ لاَ أَصْلَ لَهُ يُسِيءُ إِلَى مَنْ يُحْسِنُ إِلَيْه

مصاحبت مکن با کسی که خرد ندارد و نیکی مکن به کسی که ناپاک است، زیرا بی خرد به تو زیان رساند و گمان می کند به تو بهره رسانده. و ناپاک در برابر نیکی، بدی می کند.