اَلْمَعْرُوفُ أَشْرَفُ سِيَادَة
نیکی کردن، برترین مهتری است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلْمَعْرُوفُ أَشْرَفُ سِيَادَة
نیکی کردن، برترین مهتری است.
اَلْمَعْرُوفُ أَنْمَى أَثْمَرُ زَرْعٍ وَ أَفْضَلُ كَنْز
نیکی کردن، پربارترین زراعت و فزونترین گنج است.
اَلْمَعْرُوفُ كَنْزٌ فَانْظُرْ عِنْدَ مَنْ تُوَدِّعُه
نیکی کردن، گنج است، بنگر به که امانتش دهی.
اَلْمَعْرُوفُ أَفْضَلُ اَلْكَنْزَيْن
نیکی کردن، فزونترین دو گنج است.
اَلْإِحْسَانُ غَرِيزَةُ اَلْأَخْيَارِ وَ اَلْإِسَاءَةُ غَرِيزَةُ اَلْأَشْرَار
نیکی کردن غریزه خوبان، و بدی کردن غریزۀ بدان است.
اَلصَّنِيعَةُ إِذَا لَمْ تُرَبَّ أَخْلَقَتْ كَالثَّوْبِ اَلْبَالِي وَ اَلْأَبْنِيَةِ اَلْمُتَدَاعِيَة
نیکی کردن اگر تربیت نشود کهنه شود همانند لباس کهنه و بنای فرسوده.
ظُلْمُ اَلْإِحْسَانِ وَضْعُهُ فِي غَيْرِ مَوْضِعِه
نیکی نابجا، ستم به نیکی کردن است.
لاَ خَيْرَ فِي اَلْمَعْرُوفِ إِلَى غَيْرِ عَرُوف
نیکی کردن نابجا، خوبی ندارد.
رَأْسُ اَلرَّذَائِلِ اِصْطِنَاعُ اَلْأَرَاذِل
رأس بدیها، نیکی کردن به فرومایگان است.
قَدْرُ اَلْمَرْءِ عَلَى قَدْرِ فَضْلِه
ارزش هر مرد به اندازۀ نیکی کردن اوست.
لِيَكُنْ سَجِيَّتُكَ اَلسَّخَاءُ وَ اَلْإِحْسَان
سخاوت و نیکی کردن را، خلق و خوی خود قرار ده.
اَلْإِحْسَانُ غُنْم
نیکی کردن، غنیمت است.