إِتْبَاعُ اَلْإِحْسَانِ بِالْإِحْسَانِ مِنْ كَمَالِ اَلْجُود
نیکی کردن پی در پی، از کمال بخشندگی است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
إِتْبَاعُ اَلْإِحْسَانِ بِالْإِحْسَانِ مِنْ كَمَالِ اَلْجُود
نیکی کردن پی در پی، از کمال بخشندگی است.
أَحْسَنُ اَلْإِحْسَانِ مُوَاسَاةُ اَلْإِخْوَان
نیکوترین نیکی کردن، یاری دادن برادران است.
أَشْرَفُ اَلصَّنَايِعِ اِصْطِنَاعُ اَلْكِرَام
ارجمندترین نیکی کردنها، نیکی کردن به بزرگواران است.
رَأْسُ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْمُؤْمِنِين
نیکی کردن به مؤمنان، سر نیکی کردنهاست.
مِنْ أَفْضَلِ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْأَبْرَار
نیکی کردن به نیکان، از برترین نیکی کردنهاست.
صَنِيعُ اَلْمَالِ يَزُولُ بِزَوَالِه
با زایل شدن مال، نیکی کردن آن نیز زایل شود.
عَادَةُ اَلْأَغْمَارِ قَطْعُ مَوَادِّ اَلْإِحْسَان
عادت نادانان، بریدن ریشۀ نیکی کردن است.
مَنْ قَطَعَ مَعْهُودَ إِحْسَانِهِ قَطَعَ اَللَّهُ مَوْجُودَ إِمْكَانِه
هر که پیمان نیکی کردن خود را ببرد، خداوند توانمندی فعلی او را می برد.
مَنْ مَنَعَ اَلْإِحْسَانَ سُلِبَ اَلْإِمْكَان
هر که از نیکی کردن باز دارد، توانمندیش برداشته شود.
لاَ تَمْنَعَنَّ اَلْمَعْرُوفَ وَ إِنْ لَمْ تَجِدْ عَرُوفا
هرگز از نیکی کردن باز مدار، هر چند شایستۀ آن را نیابی.
لاَ تَمْتَنِعَنَّ لا تملن مِنْ فِعْلِ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلْإِحْسَانِ فَتُسْلَبَ اَلْإِمْكَان
هرگز از کار نیک و نیکی کردن روی بر متاب، زیرا این کار توانمندی را زایل می کند.
اَلْمَنُّ يُفْسِدُ اَلْإِحْسَان
منّت گذاشتن، نیکی کردن را تباه می کند.