احادیث درباره فرومایه از امام علی (ع)

اَلْكَرَامَةُ تُفْسِدُ مِنَ اَللَّئِيمِ بِقَدْرِ قَدْرَ مَا تُصْلِحُ مِنَ اَلْكَرِيم

بخشش فرومایه تباه می کند به اندازه ای که بخشش بزرگوار نیک می سازد.

اَلْكَرِيمُ مَنْ صَانَ عِرْضَهُ بِمَالِهِ. وَ اَللَّئِيمُ مَنْ صَانَ مَالَهُ بِعِرْضِه

بخشنده کسی است که با دارایی خود، آبروی خویش را نگاه دارد.و فرومایه کسی است که دارایی خویش را با آبرویش نگاه دارد.

لاَ يَنْصَحُ اَللَّئِيمُ أَحَدا إِلاَّ عَنْ رَغْبَةٍ أَوْ رَهْبَةٍ فَإِذَا زَالَتِ اَلرَّغْبَةُ وَ اَلرَّهْبَةُ عَادَ إِلَى جَوْهَرِه

فرومایه با کسی صاف نمی شود مگر به امید و یا بیمی، پس هر گاه این بیم و امید زایل شود به گوهر خود باز خواهد گشت.

إِذَا أَرْذَلَ اَللَّهُ عَبْدا حَظَرَ عَلَيْهِ اَلْعِلْم

هرگاه خداوند بنده ای را فرومایه کند، دانش را از او باز دارد.

اَلْكَافِرُ خَبٌّ لَئِيمٌ خَؤُونٌ مَغْرُورٌ بِجَهْلِهِ مَغْبُون

کافر، حقّه باز، فرومایه، خیانت پیشه، فریب خورده به نادانی خود و زیان دیده است.

مَنْ لَؤُمَ سَاءَ مِيلاَدُه

فرومایه، در ولادت او خلل بوده است.

اِحْتِمَالُ اَلدَّنِيَّةِ اَلْأَذِيَّةِ مِنْ كَرَمِ اَلسَّجِيَّة

تحمّل کردن فرومایه، از بزرگی خلق و خوی است.

مُصَاحِبُ اَللَّوْمِ مَذْمُوم

همنشینی فرومایه، نکوهیده است.