أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى بَعْضِ اَلْأَنْبِيَاءِ أَمَّا زُهْدُكَ فِي اَلدُّنْيَا فَتُعَجِّلُكَ اَلرَّاحَةُ وَ أَمَّا اِنْقِطَاعُكَ إِلَيَّ فَيُعَزِّزُكَ بِي وَ لَكِنْ هَلْ عَادَيْتَ لِي عَدُوّاً وَ وَالَيْتَ لِي وَلِيّاً.
خداوند به یکی از پیامبران وحی کرد: اما بی رغبتی تو به دنیا راحتی تو را به زودی فراهم آورد و اما روی کردنت به من تو را شکست ناپذیر سازد، ولی آیا با دشمن من دشمنی کرده و با دوستم دوستی نموده ای؟