اَلْمُؤمِنُ اِذا غَضِبَ لَمْ یخْرِجْهُ غَضَبُهُ عَنْ حَقٍّ، وَ اِذا رَضِی لَمْ یدْخِلْهُ رِضاهُ فی باطِلٍ، وَ اِذا قَدَرَ لَمْ یأْخُذْ اَکثَرَ مِنْ حَقِّهِ.
مؤمن، هرگاه خشمگین شود، غضبش او را از حق بیرون نمی برد و هرگاه خرسند شود، خوشنودیش او را به باطل نمی کشاند و هرگاه قدرت یابد، بیش از حق خودش بر نمی دارد.