أَيُّمَا اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ جَلَسَ فِي مُصَلاَّهُ اَلَّذِي يُصَلِّي فِيهِ اَلْفَجْرَ يَذْكُرُ اَللَّهَ تَعَالَى حَتَّى تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ كَانَ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَحَاجِّ بَيْتِ اَللَّهِ تَعَالَى وَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ فَإِنْ جَلَسَ فِيهِ حَتَّى تَكُونَ سَاعَةٌ تَحِلُّ فِيهَا اَلصَّلاَةُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ أَوْ أَرْبَعاً غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مَا سَلَفَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ كَانَ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَحَاجِّ بَيْتِ اَللَّهِ .
امام حسین علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر مسلمانی که در نمازگاه خود که در آن نماز صبح را گزارده بنشیند و ذکر خدای فرازمند را گوید تا آنگاه که آفتاب سر زند پاداشی همانند زیارتگر خانه خدای فرازمند از آن اوست و خداوند او را ببخشاید و اگر در نمازگاه خویش نشیند تا هنگام نماز رسد و پس آنگاه دو رکعت و یا چهار رکعت نماز گزارد، خداوند گناهان پیشین او را ببخشاید و او را پاداشی همانند زیارتگر خانه خدا باشد.