ما من عبد یسترعیه اللَّه رعیة یموت یوم یموت غاشّا لرعیته الّا حرّم اللَّه علیه الجنّة.
عبید اللَّه زیاد علیه اللّعنة در پرسیدن معقل بن یسار رفت و در آن بیماری بود که معقل بمرد بر سبیل موعظت ویرا گفت: خبری از رسول علیه السّلام بگویم اگر دانستمی که ازین بیماری بهتر شد می نگفتمی، رسول علیه السّلام میفرماید که: هیچ بنده خدا بنگهبان بندگان نکند که چون بمیرد در آن روز که بمیرد با رعیت خود خیانت کرده باشد و انصاف نگاه نداشته باشد و بر آن ظلم و عذر بمرده باشد الّا خدای تعالی حرام کند بر وی بهشت.