مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلْحَشْرِ لَمْ يَبْقَ جَنَّةٌ وَ لاَ نَارٌ وَ لاَ عَرْشٌ وَ لاَ كُرْسِيٌّ وَ لاَ اَلْحُجُبُ وَ اَلسَّمَاوَاتُ اَلسَّبْعُ وَ اَلْأَرَضُونَ اَلسَّبْعُ وَ اَلْهَوَاءُ وَ اَلرِّيحُ وَ اَلطَّيْرُ وَ اَلشَّجَرُ وَ اَلْجِبَالُ وَ اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ وَ اَلْمَلاَئِكَةُ إِلاَّ صَلَّوْا عَلَيْهِ وَ اِسْتَغْفَرُوا لَهُ وَ إِنْ مَاتَ فِي يَوْمِهِ أَوْ لَيْلَتِهِ مَاتَ شَهِيداً.
هر که سوره حشر را تلاوت کند بهشت و دوزخ و عرش و کرسی و حجب و آسمان های هفتگانه و زمین های هفتگانه و هوا و باد و پرنده و درخت و کوه و خورشید و ماه و فرشتگانی نمانند جز آنکه برای او درود فرستند و آمرزش جویند و اگر در آن روز یا آن شب جان سپارد، شهید به شمار آید