قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص لِلْمُؤَذِّنِ فِيمَا بَيْنَ اَلْأَذَانِ وَ اَلْإِقَامَةِ مِثْلُ أَجْرِ اَلشَّهِيدِ اَلْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِي سَبِيلِ اَللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنَّهُمْ يَخْتَارُونَ اَلْأَذَانَ وَ اَلْإِقَامَةَ فَقَالَ كَلاَّ إِنَّهُ يَأْتِي عَلَى اَلنَّاسِ زَمَانٌ يَطْرَحُونَ اَلْأَذَانَ عَلَى ضُعَفَائِهِمْ فَتِلْكَ لُحُومٌ حَرَّمَهَا اَللَّهُ عَلَى اَلنَّارِ .
امام علی علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: اذان گو را در میانه اذان و اقامه پاداشی همانند شهید در خون غلتیده در راه خدا باشد. امام علی علیه السلام گوید که گفتم: ای پیامبر خدا، بنا بر این بی گمان همه مردمان اذان و اقامه خواهند گفت. فرمود: هرگز روزگاری بر مردم در آید که اذان و اقامه را به ناتوانان خویش وانهند؛ پس گوشت بدن های ناتوانان است که خداوند بر آتش حرام نموده است