مَا مِنْ عَبْدٍ يُصَلِّي لَيْلَةَ اَلْعِيدِ سِتَّ رَكَعَاتٍ إِلاَّ شُفِّعَ فِي أَهْلِ بَيْتِهِ كُلِّهِمْ وَ إِنْ كَانُوا قَدْ وَجَبَتْ لَهُمُ اَلنَّارُ قَالُوا فَلِمَ ذَاكَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ لِأَنَّ اَلْمُحْسِنَ لاَ يَحْتَاجُ إِلَى اَلشَّفَاعَةِ إِنَّمَا اَلشَّفَاعَةُ لِكُلِّ هَالِكٍ وَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحُسَيْنِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: بنده ای نیست که شب عید شش رکعت نماز گزارد جز آنکه شفاعت او در مورد همه خاندانش پذیرفته شود هر چند که دوزخ بر آن خاندان واجب شده باشد. عرض کردند: ای پیامبر خدا از چه رو این شفاعت پذیرفته آید؟ پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: زیرا نیکوکار به شفاعت دیگران نیاز ندارد و همانا شفاعت برای گناهکاران است. شیخ صدوق(گردآورنده کتاب)گوید: در هر رکعت از این نماز / قل هو الله احد / را پنج بار می خوانی