عن أبی ذر: سمعت رسول الله صلی الله علیه وآله یقول لعلی علیه السلام: إنَّ اللهَ أخَذَ مِیثاقَ المُؤْمِنینَ عَلی حُبِّک، وَ أخَذَ مِیثاقَ المُنافِقینَ عَلی بُغْضِک. وَ لَوْ ضَرَبْتَ خَیشُومَ المُؤْمِنِ ما أبْغَضَک، وَ لَوْ نَثَرْتَ الدَنانِیرَ عَلی المُنافِقِ ما أحَبَّک. یا عَلِی، لایحِبُّک إلّا مُؤْمنٌ، وَ لایبْغِضُک إلّا مُنافِقٌ.
از ابوذر روایت است که گفت: شنیدم رسول خدا صلی الله علیه وآله به علی علیه السلام فرمود: خداوند به دوستی تو از مؤمنان پیمان گرفته و نیز بر دشمنی تو از منافقان پیمان گرفته و اگر تو (با شمشیرت) بر بینی مؤمنی ضربه وارد کنی تو را دشمن نخواهد داشت و دل آزرده نخواهد شد. و چنانچه دینارها را به پای منافق بریزی تو را دوست نخواهد داشت. ای علی! تو را دوست نمی دارد مگر مؤمن (به خدا و رسول) و با تو دشمنی نمی کند مگر دورو و منافق.
- تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 204: 2/ 695. و از عمران بن حصین نقل است که رسول خدا صلی الله علیه وآله به علی فرمود: «دوستی تو را جز مؤمن بر نمی گزیند و جز منافق، دشمنی تو را به دل ندارد.» المعجم الاوسط طبرانی، 264: 4/ 4151. و از امّ سلمه نقل شده که نبی اکرم صلی الله علیه و آله به علی فرمود: «هیچ مؤمنی تو را دشمن نمی دارد و منافق هرگز دوستدار تو نخواهد شد.» مسند ابن حنبل، 176: 10/ 26569؛ سنن ترمذی، 635: 5/ 3717؛ البدایة و النهایة، 355: 7؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 208: 2/ 99. و از ابو سعید خدری نقل شده که گفت: «ما گروه انصار هماره منافقان را به دشمنی آنها نسبت به علی بن ابی طالب می شناختیم.» سنن ترمذی، 635: 5/ 3717؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 220: 2/ 718؛ تاریخ الخلفاء، 202؛ فضائل الصحابة ابن حنبل، 639: 2/ 1086. از ابن مسعود نقل است که گفت: شنیدم نبی مکرم صلی الله علیه وآله می فرمود: «کسی که گمان کرده است به من و آنچه آورده ام ایمان آورده در حالی که با علی دشمنی می کند، دروغگو و مؤمن نیست.» تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام) 210: 2/ 712. نیز مراجعه شود به کتب: صحیح مسلم، 86: 1/ 78؛ صحیح ترمذی، 643: 5/ 3736؛ سنن ابن ماجه، 42: 1/ 114؛ مسند ابن حنبل، 84: 1 و 204/ 731؛ فضائل الصحابة ابن حنبل، 564: 2/ 948؛ سنن نسائی، 8/ 117؛ تاریخ بغداد، 255: 2 و 14؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 191: 2/ 683، و 63: 1/ 91.