عَن سالِمِ بنِ عَبدِاللّهِ عَن ابنِ عُمَرَ قالَ قالَ لی رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: کن فی الدُّنیا کأنَّک غَریبٌ وَ عابِرُ سَبیلٍ وَاعدُد نَفسَک فِی المَوتی وَاذا اصبَحتَ لا تُحَدّث نَفسَک بِالمَساءِ وَاذا امسَیتَ فَلا تُحَدّث نَفسَک بِالصَّباحِ وَخُذ مِن صِحَّتِک لِسُقمِک وَمِن شَبابِک لِهَرَمِک وَمِن حَیاتِک لِوَفاتِک فَانَّک لا تَدری ما إسمُک غَداً.
سالم بن عبداللّه از ابن عمر روایت کرده که پیامبر صلی الله علیه و آله به من فرمود: در دنیا مانند غریبان و رهگذران زندگی کن (و دنیا را منزلگاه موقّت بدان) و خودت را در شمار مردگان بشمار. صبح که می شود به زنده بودن تا غروب امید مبند و شب نیز به زنده بودن تا صبح و از زمان سلامتی برای وقت بیماری ات، از دوران جوانی برای پیری ات و از زندگانی برای مرگت بهره برداری کن، چرا که نمی دانی فردای قیامت جزءِ کدام گروه خواهی بود.
- بحارالانوار، ج 77، ص 181