أکرموا الشّهود فانّ اللَّه یستخرج بهم الحقوق و یدفع بهم الظّلم.
گواهان را گرامی دارید که خدای تعالی حقّها بدین گواهان بدید آورد، و ظلمها بدیشان باز دارد.
احادیث درباره بدی از پیامبر اکرم (ص)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
تداووا فانّ الّذی أنزل الدّاء أنزل الدّواء.
بیماران را دارو دهید که آن خدای که درد بفرستاد درمان نیز بفرستاد، و هر دردی را درمانی بدید کرده است.
و من یغفر یغفر اللَّه له.
هر که بیامرزد او را که بجایش بدی کند خدای تعالی او را بیامرزد.
کلام ابن آدم کلّه علیه لا له الّا أمرا بمعروف أو نهیا عن منکر أو ذکرا للَّه عزّ و جلّ.
سخن فرزند آدم همه وزر و وبال او بود و راحت او نبود الّا آنچه أمر بمعروف بود و باز داشتن از بدی بود یا آنچه ذکر خدای تعالی بود.
بین العبد و بین الکفر ترک الصّلوة.
میان بنده مؤمن و میان بنده کافر بنماز بدید آید
- معنی تحت اللفظی روایت این است که: نیست میان بنده و میان کفر مگر ترک نماز؛ یعنی حکم بنده که کافر نیست بسبب ترک نماز حکم کافر میباشد و علمای اعلام برای این روایت و نظایر آن توجیهاتی مفصل کردهاند که باید طالب آنها بکتب مفصله رجوع کند.
المسلم من سلم المسلمون من لسانه و یده.
مسلمان آن بود که مسلمانان از وی با سلامت باشند از بدی زبانش و دستش
رَأسُ العَقلِ بَعدَ الإیمانِ بِاللّهِ التَّوَدُّدُ إلَی النّاسِ، وَ اِصطِناعُ الخَیرِ إلی کلِّ بَرٍّ وَ فاجِرٍ.
اوج خِرد، پس از ایمان به خدا، دوستی با مردم و خوبی کردن به هر آدم نیک و بدی است.
اَلا وَ اِنَّ اَعْقَلَ النّاسِ عَبْدٌ عَرَفَ رَبَّهُ فَاَطاعَهُ، وَ عَرَفَ عَدُوَّهُ فَعَصاهُ، وَ عَرَفَ دارَ اِقامَتِهِ فَاَصْلَحَها، وَ عَرَفَ سُرْعَةَ رَحیلِهِ فَتَزَوَّدَ لَها
بدانید و (آگاه باشید) که عاقل ترین مردم کسی است که (این سه ویژگی را داشته باشد): ۱- پروردگارش را به درستی بشناسد و از او اطاعت و پیروی نماید. ۲- دشمنان خدا را بشناسد و از آنان نافرمانی کند. ۳- جایگاه ابدی خود را بشناسد و برای آبادی آن تلاش نموده و بداند به زودی به آنجا سفر خواهد کرد و لازم است برای آن توشه بردارد. (توشه جایگاه ابدی عبارت است از: انجام واجبات، ترک محرمات و اخلاق خوب).
قالَ رَسولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله فی خُطبَتِهِ: لا تَکونوا مِمَّن خَدَعَتهُ العاجِلَةُ وَ غَرَّتهُ الامنِیةُ فَاستَهوَتهُ الخُدعَةُ فَرَکنَ الی دارِ السُّوءِ سَریعَةِ الزَّوالِ وَشیکةِ الإنتِقالِ انَّهُ لَم یبقَ مِن دُنیاکم هذِهِ فی جَنبِ ما مَضی الّا کإناخَةِ راکبٍ او صَرّ حالِبٍ فَعَلی ما تَعرِجونَ وَ ماذا تَنتَظِرونَ؟
پیامبر صلی الله علیه و آله در خطبه ای فرمود: از کسانی نباشید که دنیا به آنان نیرنگ زده و آرزوها آنان را فریفته است، پس نیرنگ و فریب دنیا وی را سرگشته و بی خرد و مدهوش ساخت و لذا به دنیای پر از نکبت و بدی و زودگذر و ناپایدار دل بست و اعتماد کرد. بدانید از این دنیای شما در مقایسه با آنچه گذشته، فقط به اندازه خواباندن شتری یا بستن پستان حیوانی باقی مانده است. بنابراین بر چه چیزی بالا می روید (در کجا اقامت می کنید) و چه چیزی را انتظار می برید؟
- بحارالانوار، ج 77، ص 183
عَن ابی ایوبٍ الانصاری قالَ سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلی الله علیه و آله یقولُ: حُلُّوا انفُسَکمُ الطّاعَةَ وَالبِسوها قِناعَ المُخالَفَةِ فَاجعَلوا آخِرَتَکم لِأنفُسِکم وَسَعیکم لِمُستَقَرّکم وَاعلَموا انَّکم عَن قَلیلٍ راحِلونَ وَالَی اللّهِ صائِرونَ وَ لا یغنی عَنکم هُنالِک الّا صالِحُ عَمَلٍ قَدَّمتُموهُ وَحُسنُ ثَوابٍ احرَزتُمُوهُ فَإنَّکم انَّما تَقدِمونَ عَلی ما قَدَّمتُم وَتُجازَوْنَ عَلی ما اسْلَفتُم.
ابوایوب انصاری روایت کرده است که شنیدم پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: لباس و حلّه اطاعت الهی بر تن کنید و جامه مخالفت با هوای نفس را بر جانتان بپوشانید. پس آخرت را از آنِ خویش کنید و سعی خود را برای جایگاه ابدی تان قرار دهید. بدانید که شما به زودی می کوچید و به سوی خدا می روید. در آن روز چیزی جز عمل صالحی که از پیش فرستاده اید یا ثوابی که پس انداز کرده اید بی نیازتان نمی کند، چرا که شما بر آنچه از پیش فرستاده اید وارد می شوید و به اعمالی که مقدّم داشته اید جزا داده می شوید.
- بحارالانوار، ج 77، ص 182
عَن انَسِ بنِ مالِک قالَ قالوا: یا رَسولَ اللّهِ مَن اولیاءُ اللّهِ الّذینَ لا خَوفٌ عَلَیهِم وَ لا هُم یحزَنونَ؟ فَقالَ: الَّذینَ نَظَروا الی باطِنِ الدُّنیا حینَ نَظَرَ النّاسُ الی ظاهِرِها فَاهتَمُّوا بِآجِلِها حینَ اهتَمَّ النّاسُ بِعاجِلِها فَاماتوا مِنها ما خَشَوْا ان یمیتَهُم وَ تَرَکوا مِنها ما عَلِمُوا ان سَیترُکهُم فَما عَرَضَ لَهُم مِنها عارِضٌ الّا رَفَضُوهُ وَ لا خادَعُهُم مِن رِفعَتِها خادِعٌ الّا وَضَعُوهُ خَلُقَتِ الدُّنیا عِندَهُم فَما یجَدّدونَها وَخَرِبَت بَینَهُم فَما یعمُرونَها وَماتَت فی صُدورِهِم فَما یحِبُّونَها بَل یهدِمونَها فَیبنونَ بِها آخِرَتَهُم وَیبیعونَها…
انس بن مالک روایت کرده است که به پیامبر صلی الله علیه و آله گفتند: ای رسول خدا، دوستان خدا که نه ترسی دارند و نه غمگین می شوند کیانند؟ فرمود: کسانی اند که وقتی مردم به ظاهر دنیا می نگرند (و بدان توجّه دارند)، باطن آن را می بینند، ازاین رو هنگامی که مردم برای دو روزه دنیا می کوشند، تلاش آنان برای آخرت و آینده است. پس (علاقه به) دنیا را می میرانند برای اینکه می ترسند دنیا (جان قدسی و ملکوتی) آنان را تباه کند و بمیراند (به جای آنکه دنیا آنان را بشکند، آنان دنیا را خرد می سازند و می شکنند). دنیا را رها می کنند چون می دانند به زودی دنیا ترکشان می کند. تمام زرق و برق های دنیا را رد می کنند (و اسیر آن نمی شوند). فراز و نشیب های دنیا آنان را نمی فریبد، بلکه آن بلندی ها را به پایین می کشند. در نظر…
- بحارالانوار، ج 77، ص 181
لا تَسُبُّوا الدُّنیا فَنِعمَت مَطیةُ المؤمِنِ فَعَلَیها یبلُغُ الخَیرَ وَ بِها ینجُو مِنَ الشَرّ انَّهُ اذا قالَ العَبدُ: لَعَنَ اللّهُ الدُّنیا قالَتِ الدُّنیا لَعَنَ اللّهُ اعصانا لِرَبّهِ.
به دنیا دشنام ندهید، چرا که مرکب راهوار خوبی برای مؤمن است که با آن به خوبی ها می رسد و از بدی ها نجات می یابد. هر وقت بنده ای می گوید: خدا دنیا را لعنت کند، دنیا می گوید خدا لعنت کند کسی را که گناه کرده است، نفرین خدا بر گناهکارترین ما.
- بحارالانوار، ج 77، ص 178