احادیث درباره کلمات قصار از پیامبر اکرم (ص)

أَفْضَلُ جِهَادِ أُمَّتِي اِنْتِظَارُ اَلْفَرَجِ .

بهترین جهاد امت من، انتظار فرج است.

مُرُوءَتُنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ اَلْعَفْوُ عَمَّنْ ظَلَمَنَا وَ إِعْطَاءُ مَنْ حَرَمَنَا.

جوانمردی ما اهل بیت، گذشت از کسی است که به ما ستم کند و عطا و بخشش به آن که از ما دریغ نماید.

أَغْبَطُ أَوْلِيَائِي عِنْدِي مِنْ أُمَّتِي رَجُلٌ خَفِيفُ اَلْحَاذِ ذُو حَظٍّ مِنْ صَلاَةٍ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ فِي اَلْغَيْبِ وَ كَانَ غَامِضاً فِي اَلنَّاسِ وَ كَانَ رِزْقُهُ كَفَافاً فَصَبَرَ عَلَيْهِ وَ مَاتَ قَلَّ تُرَاثُهُ وَ قَلَّ بَوَاكِيهِ .

مورد غبطه قرارگیرنده ترین دوستانم از امتم نزد من مردی است اندک مال، بهره مند از نماز که در نهان، پروردگارش را به خوبی عبادت نماید، گمنام در بین مردم می باشد، روزیش به اندازه گذرانش است پس بر آن شکیبا بماند و چون بمیرد میراثش کم و گریه کنانش اندک باشند.

مَا أَصَابَ اَلْمُؤْمِنَ مِنْ نَصَبٍ وَ لاَ وَصَبٍ وَ لاَ حُزْنٍ حَتَّى اَلْهَمِّ يُهِمُّهُ إِلاَّ كَفَّرَ اَللَّهُ بِهِ عَنْهُ مِنْ سَيِّئَاتِهِ.

رنج و سختی و غمی-حتی اگر آن غم ملال خاطری باشد-به مومن نرسد مگر آن که خداوند در قبال آن از گناهان وی محو نماید.

مَنْ أَكَلَ مَا يَشْتَهِي وَ لَبِسَ مَا يَشْتَهِي وَ رَكِبَ مَا يَشْتَهِي لَمْ يَنْظُرِ اَللَّهُ إِلَيْهِ حَتَّى يَنْزِعَ أَوْ يَتْرُكَ.

هر کس هر چه دلش خواست بخورد و هر چه دوست داشت بپوشد و هر چه از مرکبها نظرش را گرفت سوار شود، خداوند با نظر لطف آمیز به او ننگرد تا او به مرگ اندر شود یا آن کارها را وانهد.

مَثَلُ اَلْمُؤْمِنِ كَمَثَلِ اَلسُّنْبُلَةِ تَخِرُّ مَرَّةً وَ تَسْتَقِيمُ مَرَّةً وَ مَثَلُ اَلْكَافِرِ مَثَلُ اَلْأَرْزَةِ لاَ يَزَالُ مُسْتَقِيماً لاَ يَشْعُو .

حکایت مومن چون خوشه گندم است که گاهی استوار می ماند و گاهی فرو می افتد و حکایت کافر مانند درخت سخت چوب ارزان است که همواره پابرجاست و شعور نرمش ندارد.

وَ سُئِلَ ص مَنْ أَشَدُّ اَلنَّاسِ بَلاَءً فِي اَلدُّنْيَا فَقَالَ ص اَلنَّبِيُّونَ ثُمَّ اَلْأَمَاثِلُ فَالْأَمَاثِلُ وَ يُبْتَلَى اَلْمُؤْمِنُ عَلَى قَدْرِ إِيمَانِهِ وَ حُسْنِ عَمَلِهِ فَمَنْ صَحَّ إِيمَانُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ اِشْتَدَّ بَلاَؤُهُ وَ مَنْ سَخُفَ إِيمَانُهُ وَ ضَعُفَ عَمَلُهُ قَلَّ بَلاَؤُهُ .

از پیامبر صلی الله علیه و آله پرسیدند: کدام مردم در دنیا، در معرض امتحان و گرفتاری سخت تر قرار دارند؟ پیامبر در پاسخ فرمود: پیامبران؛ سپس کسانی که به آنان نزدیک تر و شبیه ترند؛ مومن نیز به اندازه ایمان خویش و خوش کرداری خود بلا می کشد؛ هر که ایمانش درست و کردارش نیکو باشد، بلا و گرفتاریش سخت تر است و هر که ایمانش سست و کردارش ضعیف باشد بلا و امتحان الهی برای او اندک است.

لَوْ كَانَتِ اَلدُّنْيَا تَعْدِلُ عِنْدَ اَللَّهِ مِثْلَ جَنَاحِ بَعُوضَةٍ مَا أَعْطَى كَافِراً وَ لاَ مُنَافِقاً مِنْهَا شَيْئاً.

اگر دنیا نزد خدا به قدر بال پشه ای ارزش داشت، چیزی از آن را به کافر و منافق نمی داد.

اَلدُّنْيَا دُوَلٌ فَمَا كَانَ لَكَ أَتَاكَ عَلَى ضَعْفِكَ وَ مَا كَانَ مِنْهَا عَلَيْكَ لَمْ تَدْفَعْهُ بِقُوَّتِكَ وَ مَنِ اِنْقَطَعَ رَجَاؤُهُ مِمَّا فَاتَ اِسْتَرَاحَ بَدَنُهُ وَ مَنْ رَضِيَ بِمَا قَسَمَهُ اَللَّهُ قَرَّتْ عَيْنُهُ.

دنیا متغیر است، منفعتی که نصیب توست اگر ضعیف هم باشی به تو می رسد و ضرری را که نصیب توست دفع آن را با تمام قدرت هم نتوانی کرد. هر کس امید خود را از آنچه بر باد داده ببرد به آرامش دست می یابد و هر کس به آنچه خدایش قسمت کرده خشنود باشد چشمش روشن می گردد.

إِنَّهُ وَ اَللَّهِ مَا مِنْ عَمَلٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ اَلنَّارِ إِلاَّ وَ قَدْ نَبَّأْتُكُمْ بِهِ وَ نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ وَ مَا مِنْ عَمَلٍ يُقَرِّبُكُمْ مِنَ اَلْجَنَّةِ إِلاَّ وَ قَدْ نَبَّأْتُكُمْ بِهِ وَ أَمَرْتُكُمْ بِهِ فَإِنَّ اَلرُّوحَ اَلْأَمِينَ نَفَثَ فِي رُوعِي أَنَّهُ لَنْ تَمُوتَ نَفْسٌ حَتَّى تَسْتَكْمِلَ رِزْقَهَا فَأَجْمِلُوا فِي اَلطَّلَبِ وَ لاَ يَحْمِلَنَّكُمُ اِسْتِبْطَاءُ شَيْ ءٍ مِنَ اَلرِّزْقِ أَنْ تَطْلُبُوا مَا عِنْدَ اَللَّهِ بِمَعَاصِيهِ فَإِنَّهُ لاَ يُنَالُ مَا عِنْدَ اَللَّهِ إِلاَّ بِطَاعَتِهِ .

سوگند به خدا هیچ کاری نیست که شما را به دوزخ نزدیک کند جز اینکه من شما را به آن آگاه ساختم و از آن باز داشتم و هیچ کاری نیست که شما را به بهشت نزدیک سازد مگر آن که شما را به آن آگاه کردم و به آن فرمان دادم؛ زیرا حضرت جبرییل به دل من الهام کرد که هرگز جانداری نمیرد مگر آن که همه روزی مقدر خود را دریافت نماید. پس برای به دست آوردن روزی شتاب مکنید و دیر رسیدن روزی، شما را بر آن ندارد که به آنچه نزد خدا برای شماست از راه گناه به دست آورید؛ زیرا آنچه نزد خداست جز به طاعتش به دست نیاید.

صَوْتَانِ يُبْغِضُهُمَا اَللَّهُ إِعْوَالٌ عِنْدَ مُصِيبَةٍ وَ مِزْمَارٌ عِنْدَ نِعْمَةٍ .

خدا دو آواز را نمی پسندد: شیون به هنگام مصیبت و نی نواختن به هنگام خوشی و نعمت.

عَلاَمَةُ رِضَا اَللَّهِ عَنْ خَلْقِهِ رُخْصُ أَسْعَارِهِمْ وَ عَدْلُ سُلْطَانِهِمْ وَ عَلاَمَةُ غَضَبِ اَللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ جَوْرُ سُلْطَانِهِمْ وَ غَلاَءُ أَسْعَارِهِمْ .

نشانه خرسندی خداوند از بندگانش، ارزانی در بازارهایشان و عادل بودن سلطانشان است و نشانه خشم خدا بر بندگانش، ستمکار بودن سلطانشان و گرانی در بازارهایشان است.