پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
وُدُّ اَلْمُؤْمِنِ اَلْمُؤْمِنَ فِي اَللَّهِ مِنْ أَعْظَمِ شُعَبِ اَلْإِيمَانِ وَ مَنْ أَحَبَّ فِي اَللَّهِ وَ أَبْغَضَ فِي اَللَّهِ وَ أَعْطَى فِي اَللَّهِ وَ مَنَعَ فِي اَللَّهِ فَهُوَ مِنَ اَلْأَصْفِيَاءِ.
دوستی مومن با مومن از بزرگترین شاخه های ایمان است و هر کس برای خدا دوست بدارد و برای خدا دشمن بدارد و برای خدا عطا نماید و به خاطر خدا دریغ کند، از برگزیدگان به شمار آید.
أَحَبُّ عِبَادِ اَللَّهِ إِلَى اَللَّهِ أَنْفَعُهُمْ لِعِبَادِهِ وَ أَقْوَمُهُمْ بِحَقِّهِ اَلَّذِينَ يُحَبِّبُ إِلَيْهِمُ اَلْمَعْرُوفَ وَ فِعَالَهُ.
محبوبترین بندگان الهی نزد خدا، سودمندترین آنان به بندگان خدا و قیام کننده ترین آنان به حق اوست، آنان که کار خیر و احسان محبوب آنهاست.
مَنْ أَتَى إِلَيْكُمْ مَعْرُوفاً فَكَافِئُوهُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَأَثْنُوهُ فَإِنَّ اَلثَّنَاءَ جَزَاءٌ.
اگر کسی به شما نیکی کرد، به همان میزان به او نیکی کنید، پس اگر راهی برای جبران نیکی ها او نیافتید، از او تمجید کنید که همین تمجید پاداش اوست.
مَنْ حُرِمَ اَلرِّفْقَ فَقَدْ حُرِمَ اَلْخَيْرَ كُلَّهُ.
هر کس از مدارا کردن محروم باشد، از همه نیکوییها محروم شده است.
لاَ تُمَارِ أَخَاكَ وَ لاَ تُمَازِحْهُ وَ لاَ تَعِدْهُ فَتُخْلِفَهُ .
با برادر خویش جر و بحث و شوخی زیاد مکن و وعده ای به او مده که انجامش نمی دهی.
اَلْحُرُمَاتُ اَلَّتِي تَلْزَمُ كُلَّ مُؤْمِنٍ رِعَايَتُهَا وَ اَلْوَفَاءُ بِهَا حُرْمَةُ اَلدِّينِ وَ حُرْمَةُ اَلْأَدَبِ وَ حُرْمَةُ اَلطَّعَامِ.
حرمتهایی که لازم است هر مومنی رعایت نماید و به آنها وفا کند عبارتند از: حرمت دین، حرمت ادب و حرمت خوراک.
اَلْمُؤْمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ وَ اَلْمُنَافِقُ قَطِبٌ غَضِبٌ .
مومن، خوش برخورد و بذله گو است و منافق، اخمو و خشم جوست.
نِعْمَ اَلْعَوْنُ عَلَى تَقْوَى اَللَّهِ اَلْغِنَى.
توانگری چه خوب یاوری برای پارسایی است.
أَعْجَلُ اَلشَّرِّ عُقُوبَةً اَلْبَغْيُ.
زود مجازات بین ترین بدی، تجاوزگری است.
اَلْهَدِيَّةُ عَلَى ثَلاَثَةِ وُجُوهٍ هَدِيَّةُ مُكَافَأَةٍ وَ هَدِيَّةُ مُصَانَعَةٍ وَ هَدِيَّةٌ لِلَّهِ.
هدیه بر سه گونه است: هدیه در برابر هدیه، هدیه ساختگی و هدیه به خاطر خدا.
طُوبَى لِمَنْ تَرَكَ شَهْوَةً حَاضِرَةً لِمَوْعُودٍ لَمْ يَرَهُ.
خوشا به حال کسی که شهوت حاضر را به خاطر وعده ای که آن را ندیده است بهشت ترک نماید.
مَنْ عَدَّ غَداً مِنْ أَجَلِهِ فَقَدْ أَسَاءَ صُحْبَةَ اَلْمَوْتِ .
کسی که فردا را از عمر خود به شمار آورد، برخورد خوبی با مرگ نکرده است مرگ را جدی نگرفته است .
